Moje prace

Moje prace

czwartek, 13 lipca 2017

Do trzech razy sztuka ?


Przynajmniej tak mówi przysłowie. Osobiście nigdy nie przypuszczałam, że go zrobię po raz trzeci, mało tego, gdybym z jakiegoś powodu miała zrobić go po raz czwarty, znów wyglądałby inaczej, więc u mnie przysłowie się nie sprawdza :)  Póki co, Julek nr 3, lub jak kto woli -  Król Julian/ King Julien, wygląda tak






Ta wersja jest najbardziej " profesjonalna " z dotychczasowych. Dlaczego ? Od poprzedniego wykonania rozwinęłam się nieco i niekoniecznie tak tylko jak papier toaletowy ;)
Co się da, robię z całości, więc tym razem ręce nie są doszywane, tylko stanowią integralną całość z korpusem.  Palce są robione innym ściegiem, takim jak całość postaci, dzięki czemu są zwarte i wyglądają o wiele korzystniej. W przypadku Julka,  kształt głowy jest odwrócony ( przynajmniej w mojej wersji, ale tak już było poprzednio, to tylko mała podpowiedź dla tych, co chcieliby spróbować ),  dzięki czemu można uzyskać fajny wygląd twarzy i naturalnie otwartą buzię. Z tego tez powodu głowa niestety jest doszyta.  Koronę tym razem wycięłam z foamiranu ...






co jak podejrzewam, w wersji nr 4 ( jeśli takowa powstanie ) zostanie zmienione.






Jeszcze tylko małe zbliżenia na detale, a w szczególności na te maślane ślipka ;)











Wyginam śmiało ciało,wyginam śmiało ciało ...  pośpiewaj sobie Juleczku, a my posłuchamy , klikając TU










Na specjalną prośbę w trakcie dziergania , wzór zaczęłam zapisywać, jednak szło opornie, bo to nie jest to, co tygryski kochają najbardziej, a czas mnie gonił, zatem gdzieś w połowie wszystko poszło się bujać :(

A Wam jak przypadła do gustu ta wersja Króla Juliana ?

Nadal zachęcam do udziału w mojej zgadywance TU . Nikt jeszcze nie podał prawidłowej odpowiedzi. Najbliższa prawdy osoba,  podała wynik różniący się o 29 gram. Dodam tylko, że największą podpowiedzią z mojej strony,  było podanie nazwy włóczki, po sprawdzeniu ilości metrów w 100 gramach i biorąc pod uwagę rozmiar kocyka, można co nieco wykombinować. Jeśli ktoś ma ochotę zmienić swoją odpowiedź, pozwalam na drugą próbę, którą należy wpisać pod swoim pierwszym komentarzem. Pod uwagę wezmę wynik bliższy prawdzie  :)

Na dziś to tyle, obowiązki wzywają, więc spadam do pędzla.
Pozdrawiam o do zaś :)
Wasza BB

niedziela, 2 lipca 2017

Podejście numer dwa :)


Tak po prawdzie, to zaczęłam je jako numer jeden, ale że temat zaczął mi się rozrastać, więc nie wiedziałam kiedy skończę. Zatem postanowiłam najpierw zrobić coś mniejszego, co pokazywałam  TU, a teraz czas na pracę numer dwa.

Początkowo sądziłam, że zaskoczę, jeśli nie wyglądem, to przynajmniej rozmiarem, ale mnie uprzedziła jedna taka CZAROWNICA, przynajmniej sama tak o sobie mówi. Ja bym powiedziała CZARODZIEJKA, bo cuda tworzy, choć ... po chwili zastanowienia, może ma rację, bo czarownice były bardziej kreatywne. No bo taka CZARODZIEJKA , ciach pach, czary mary różdżką i gotowe. A taka biedna CZAROWNICA  musiała się nawarzyć w tym swoim kotle, nawsadzać jakiś trudno dostępnych produktów ... Wsio ryba, czarodziejka, czy czarownica, zdolna bestyjka i ja bym chciała conieco uszczknąć z tego Agatkowego kociołka, w każdym razie pierwszy krok w tym kierunku został postawiony, a co dalej, to SIE zobaczy :)

Póki co, wracam do swojej drugiej pracy wykonanej w ramach lekcji nr 1





Dość kłapania, czas na prezentację. Przedstawiam szyneczkę ;)






Może zacznę od początku, kiedy to w ramach prób i zabawy, zrobiłam pojedynczy kwadracik,






później dorobiłam kolejne,






i jeszcze ciut więcej. To są nadal kwadraciki, tylko one są tu incognito ;)






Następnie zaczęłam je łączyć w taki sposób, bo gdyby wspomniana wyżej CZAROWNICA, wcześniej pokazała swoją metodę, to kto wie ...






Dobra, daruję Wam kolejne etapy, gotowy produkt  wygląda tak :)






Wymiary kocyka - 97 cm x 77 cm.






Małe zbliżenia, gdyby jednak ktoś zechciał tak jak ja, żeby nie powiedzieć jak ten świstak, tylko że on, to chyba coś zawijał, a u mnie co najwyżej zawijały się brzegi kwadracików. Dopiero obrobienie ich, a szczególnie  oczka rakowe,  załatwiły sprawę.


















I na koniec raz jeszcze całość, bo może mało skromnie powiem, jestem z siebie dumna, a osobisty wnusio za ten prezencik,  dał babci słodkiego buziaka :)





A teraz dla tych co dotrwali do końca -  zagadka.
Nie zapytam z ilu kwadratów składa się kocyk, bo to byłoby zbyt banalne. Zatem - ile waży, proszę o dokładne podanie w gramach. Dla ułatwienia kilka podpowiedzi.

1. Kocyk jest wykonany  z wełny kotek.
2. Waga nie jest cyfrą okrągłą.
3. Liczba jest 3 cyfrowa.

Ponieważ 30 marca minęło 5 lat mojego blogowania, a przedostatni post był moim 400, czego nie uczciłam w żaden sposób, osoba która poda prawidłową odpowiedź zostanie nagrodzona. Jednym z prezentów będzie coś, wykonany na drugą lekcję z szydełka tunezyjskiego, która tym razem jest u BEATKI . Koniec zabawy przewiduję na dzień opublikowania pracy na tę właśnie lekcję, czyli nikt nic nie wie kiedy :)  Aby wziąć udział w zabawie wystarczy podać prawidłową wagę, żadne banerki, zapisy, ogłoszenia itd.  bo nagroda ma być dla moich wiernych obserwatorów, za to że jesteście, za poświęcony czas i za każde pozostawione dobre słowo,  za to wszystko i jeszcze więcej, gorąco Wam dziękuję :) :) :)


Miłej zabawy :)
Pozdrawiam i do zaś :)

czwartek, 29 czerwca 2017

Mały przerywnik.


Zanim dokończę coś, co zaczęłam jakiś czas temu, to zaistniała potrzeba wykonania czegoś na cito.
Bo co się robi, jak nie można czegoś kupić ? Robi się samemu, proste, prawda ?

Mój osobisty wnusio ma stópkę w rozmiarze 8 - 9 cm, takich bucików ze świecą szukać, nie chodzi nam o  jakieś szyte szmacianki.  A ponieważ to nie muszą też być butki do chodzenia, to się zawzięłam i wydziergałam. Naoglądałam się tego w necie, a wykonałam według własnego widzimisię. Oto moje sandałki :)














W sumie to wyszły nawet do chodzenia. Podeszwa stabilna, podwójna, w środku usztywnienie w postaci tworzywa, które nie wiem jak się nazywa, w każdym razie takie cosik, z czego są szyte okna np. w namiotach, tylko kilka, lub nawet kilkanaście razy grubsze. Jest na tyle plastyczne, że taki malec może robić z nóżkami co tylko zechce, bez obawy uszkodzenia sobie czegokolwiek, a dodatkowo tworzywo to pozwala na pranie butków,czego nie można powiedzieć o tekturowym wsadzie.
A tu już prezentacja na żywym obiekcie, na tyle, na ile wieczny wiercipięta pozwolił :)












Mikołajek zachwycony, a  jak Wam się podobają ?

W tak zwanym międzyczasie,  trafiłam na blogu martuchnaj , na cudownie prosty sok z mięty. Ponieważ akurat miałam w nadmiarze tego  ziółka, zrobiłam sobie, z małymi modyfikacjami oczywiście.  Powiecie cóż można zmodyfikować w tak prostym przepisie ? Ano można, spróbujcie sami :) Oto moja porcja syropku, a raczej to co z niego zostało, bo pijmy ile się da, tak smakuje, zwłaszcza w te upały.






Dziękuję za inspirację i szczerze Wszystkim polecam, kto nie zauważył wcześniej, jeszcze raz przepis znajdziecie TU.

Na dziś to tyle. Pozdrawiam i do zaś :)

wtorek, 13 czerwca 2017

Czas na coś nowego.


Gdy zobaczyłam u BEATKI informację i odnośnik do EWY, o wspólnej nauce szydełkiem tunezyjskim ...





od razu ucieszyłam się z co najmniej 3 powodów. Po pierwsze - zawsze to coś nowego, wszak nie tylko papier toaletowy powinien się rozwijać. Po drugie, już dawno chciałam. A po trzecie - szydełko to jest to, co tygryski kochają najbardziej, nie ważne jakie, polskie czy  tunezyjskie, przecież nie będę z nim gadać, co najwyżej wykorzystam co nieco, cokolwiek autor by nie miał na myśli :)

No dobra, początki wcale nie były łatwe, rzekłabym nawet cholernie trudne, przynajmniej dla mnie, a to  z dwóch prozaicznych powodów. Sama technika - spoko, nie stresujcie się i nie zniechęcajcie,  to " ból " we mnie tkwi. W czym zatem problem ? Robię bardzo ścisło, a tu trzeba luźno. A drugie, to sposób trzymania szydełka. Dziergając trzymam je w palcach, jak się trzyma np. długopis. W technice tunezyjskiej szydełko trzymamy całą dłonią, jak dziecko trzyma np. łyżkę. Po opanowaniu tych dwóch przeszkód,  podstawowy splot to Pikuś, a nawet Pan Pikuś :)

Lekcja nr 1  ( szczegóły TU )
Najpierw wykonałam taki prostokącik,






później w łapki mi wpadła taka buteleczka, której naturalnie żal było wyrzucić,






po chwili niezbyt długiego namysłu, postanowiłam zrobić ...






Techniką tunezyjską jest wykonany pień, drzwi i okna.














Pod spodem dachu/ kapelusza i na zakrętce butelki,  jest przyklejony rzep,






dzięki temu można go łatwo zdjąć, by w środeczku chować jakieś drobiazgi, typu agrafki,guziczki itp,






bo jeśli dotychczas ktoś jeszcze nie odgadł, to mój cosik jest igielnikiem o wysokości 14 cm i średnicy dachu  w najszerszym miejscu 11 cm.






Mam nadzieję, że zadanie zostanie mi zaliczone. EWA - pisząc w komentarzu o małym zaskoczeniu, nie to " autor " miał na myśli, co pokazał, cdn ... chyba  ;)

Zachęcam Wszystkich do przyłączenia się do wspólnej nauki u EWY i BEATKI.  Z  tego co wyczytałam, lekcje będą ukazywać się naprzemiennie. A ja  podejrzałam już kolejne sploty, warto, no a  poza tym w kupie raźniej, prawda ? :) :) :)


W tak zwanym międzyczasie udało mi się wygrać zabawę u JOLI, złapałam licznik na cyferkach 66666 i dzięki temu dostałam takiego przesympatycznego żabola,






który już spełnia się w roli zakładki. Dodatkowo Jola dorzuciła przydasie i karteczkę ze swoich okolic.





Jeszcze raz ślicznie dziękuję za zabawę i przesympatyczne niespodzianki :)

Wszystkich cieplutko pozdrawiam i do zaś  :)
Wasza BB :)

czwartek, 1 czerwca 2017

Koniec.


Zakończył się majowy sezon, bo i skończył się maj. Dziś  już czerwiec i Dzień Dziecka, czas zatem pokazać choćby jakiś mały drobiazg, a że to będzie prezent, to takie 2 w 1 :)
I tu słyszę jęk zawodu z ust Tych, co mieli nadzieję, że zamykam bloga, choć powiem szczerze, że i takie myśli mi przebiegają po głowie,  ale to widzę/ czytam, nie tylko u mnie takie zapędy. Z drugiej strony pragnę uspokoić Tych, co do mnie zaglądają, że jeszcze nie teraz, jeszcze mam co nieco do pokazania i popisana, choć z różnych przyczyn,   robię to zdecydowanie rzadziej ... niestety.

Ale do rzeczy.
Pamiętacie tego upierdliwego jegomościa ?





Za duże zbliżenie ? Nic nie widać ? ;)
Teoretycznie już go nie mam, a praktycznie  jeszcze u mnie, gdyż TINA, która podała prawidłową odpowiedź i go wygrała,  mieszka za granicą i dopiero niedługo przyjeżdża do PL. W tym czasie dorobiłam mu nieodłącznego przyjaciela, sama się zadeklarowałam, jako rekompensatę, za ten dodatkowy czas oczekiwania. I teraz już wszystko jasne o co chodzi, oto Klakier, we własnej osobie :)






Lewy profil,





prawy profil,



teraz,  że tak nieładnie powiem,  od  D ... strony,






dla wyrównania - od przodu,






z góry,






i na koniec w pozycji " waruj " ;)






A nie, na koniec wraz ze swoim Panem, w poszukiwaniu tych małych niebieskich, co to wszędzie ich teraz pełno. Chciałam tylko nieskromnie zauważyć, że ja byłam pierwsza w tym powrocie  do Smerfnych  bohaterów, zanim one wróciły do kin i jako gratisy do zakupów w różnych sieciówkach.







I jeszcze jeden słodki widoczek na moim balkonie:)





Czy chociaż troszkę udało mi się oddać podobieństwo tej pary, jak sądzicie ? Może minimalnie proporcje wielkości obu mi się rozjechały. Nic na to nie poradzę, dla mnie wielkość ma znaczenie, lubię jak jest " za co złapać ", nawet jak w tej chwili będziecie miały najbardziej robaczywe myśli, to tak jest :)

Co by nie było, że nic a nic nie działam,w tak zwanym międzyczasie dziabnęłam karnecik na 20 jazd konnych, które wykupił pewien chrzestny, dla swojej chrześnicy w ramach prezentu na majową uroczystość, a że moje dziecię tam się udziela,to wiadomo :)






I na koniec końców,  zestaw czapeczek, które wydziergałam na akcję TU .
7 drucianych i 2 szydełkowe. Mam nadzieję, że dotarły, bo informacji brak :(





Pozdrawiam Wszystkich cieplutko i do zaś :)
Wasza BB :)